Over de geschiedenis van Margriet van de Laer

De Stichting Margriet van de Laer dankt haar naam aan Margriet van de Laer. Zij was een kleindochter van graaf Engelbrecht I van Nassau. Haar moeder, eveneens Margriet, was een buitenechtelijke dochter van deze graaf en getrouwd met Hugo Wynrix die later Hugo van de Laer werd genoemd, naar het landgoed dat hij te Zundert bezat. Er was dus door graaf Engelbrecht van Nassau goed gezorgd voor wat in die tijd een bastaardtak genoemd werd. Margriet van de Laer werd omstreeks 1425 uit het huwelijk van Hugo en Margiet geboren.

Zij huwde met de ridder Jan van Nederven, die burgemeester werd van Breda, daarnaast was hij schout van Rijsbergen en Zundert. Het echtpaar woonde op het landgoed in Zundert. Margriet van de Laer beleefde het katholieke geloof heel serieus. Zij maakte deel uit van een netwerk dat bestond uit leidinggevende priesters, kloosterlingen met spirituele invloed en in de samenleving leidinggevende personen. Zij hadden als gemeenschappelijk doel het geloof bewust te beleven, door zich er in te verdiepen, door  te werken aan de opbouw van de kerk en door het doen van goede werken. Tijdens haar leven heeft Margriet de kerk in Zundert gesteund en in 1483 maakte zij haar testament.

 In dat testament bepaalde zij dat er na haar dood in Zundert een gasthuis of Godshuis gesticht moest worden voor zeven arme mensen die daar samen zouden leven: voor elkaar zouden zorgen, samen zouden bidden en eten, kortom in een christelijk gemeenschap zouden leven. “Een huis met zeven kamers en drie schoorstenen voor de opvang van vier arme mannen en drie arme vrouwen van vijftig jaar en ouder”.  Zo’n huis werd ook wel eens een apostelhuis genoemd, zeker als er twaalf plaatsen waren.  Het bestuur van het gasthuis zou gevormd worden door de pastoor van het toenmalige Groot Zundert ( Heilige Trudoparochie ), de schout ( burgemeester van Zundert ) en leden van het kerkbestuur en het armbestuur.  Zulke huizen kwamen overal tot stand waar het netwerk, waarin Margriet van de Laer zat, invloed had. Waarschijnlijk is Margriet op 24 december 1488 overleden. Jan van Nederven had echter het vruchtgebruik van haar bezittingen en trouwde een jaar later met Agnes van Naaldwijk. Evenals het huwelijk met Margriet bleef ook dit huwelijk kinderloos. Pas in 1494 na het overlijden van Jan van Nederven is het gasthuis, aan wat thans de Meirseweg is, tot stand gekomen.  Het gasthuis heeft gefunctioneerd totdat het in 1892 werd opgenomen in het door het kerkbestuur van Groot Zundert  opgerichte St. Elisabethgesticht, dat werd toevertrouwd aan de Zusters Franciscanessen Alles voor Allen uit Breda, voorloper van Huize Elisabeth, thans de Willaert.

Nadien heeft de Stichting Margriet van de Laer verschillende vormen van ouderenhuisvesting, verzorging en voedselvoorzienig gesteund. In de zestiger jaren van de 20e eeuw is de Stichting tot nieuwe vitaliteit gekomen en begon met met de bouw van wat men toen  bejaardenwoningen noemde. Een eerste complex bij de Manderslaan, thans Margriet van de Laer geheten. Daar staat ook een standbeeld van Margriet van de Laer als sterke vrouw met het testament in haar handen. Daarna kwamen er seniorenwoningen van Margriet van de Laer op Nederven en Prieelhof in Zundert,  in Klein Zundert, in Wernhout en in Achtmaal. In het nieuwe woonzorgcentrum de Willaert zorgt Margriet van de Laer voor een mooie kapel voor viering en gebed. En Margriet van de Laer is nu ook in Rijsbergen actief via de kapel op Rijserf. De kapellen gaan terug op de inzet van Margriet voor gebed en verdieping van het leven. Het nieuwste initiatief was de bouw van de moderne seniorenwoningen aan Nederhof. In veranderde tijden gaat de Stichting Margriet van de Laer door met het uitwerken van de oorspronkelijke doelstelling van Margriet: vanuit geloof in Jezus Christus en zijn Evangelie geven om mensen en werken aan goede huisvesting voor ouderen en aan gemeenschapsvorming in Zundert en omgeving.

Pastoor drs. F.M. Verheije, voorzitter